تبلیغات
سپهر نیلگون - رویای سفر با آسانسور فضایی
 
درباره وبلاگ


گروه سپهر نیلگون فعالیت خود را از تاریخ 24 اسفند 1384 در حوزه ی اینترنت آغاز كرد. وبگاه این گروه در سال های 85 و 86 در جشنواره برترین وبگاه های نجومی-فضائی ایران كه از سوی سازمان فضایی ایران برگزار شد جزو 10 وبگاه برگزیده ی ایران قرار گرفت. وبلاگ سپهر نیلگون در سال 88 جزو وبلاگ های منتخب و برجسته ی سرویس میهن بلاگ قرار گرفت.
سپهر نیلگون پس از گذشت 5 سال فعالیت مستمر در حوزه ی نت و آمار های بازدید قابل توجه ماهانه و سالانه و با توجه به پتانسیل موجود در میان اعضای این گروه اقدام به برگزاری "جشنواره ی برترین وبگاه های نجومی پارسی زبان" گرفت كه این پروژه در تاریخ دوم دی ماه 1389 در نیشابور برگزار شد و توسط سازمانهایی چون كمیسیون ملی یونسكو در ایران،ماهنامه ی نجوم و مركز مطالعات و پژوهش های فلكی-نجومی و پژوهش سرای دانش آموزی نیشابور مورد حمایت قرار گرفت

مدیر وبلاگ : مدیر


نظرسنجی
وب سایت سپهر نیلگون در کدام قسمت کم و کاستی دارد؟ (امکان انتخاب چند گزینه می باشد)







تماس با ما
نام شما:
آدرس ایمیل:
موضوع پیام:
متن پیام:

روزگاری سفر به فضا با آسانسور رویایی بود که نویسندگان علمی – تخیلی از آن در نوشته های خود می گفتند . اما حالا این رویا موضوع تحقیقات فضایی شده است .

 

ایده آسانسورهای فضایی از زمانی که «آرتور سی . کلارک» برای اولین بار آن را مطرح کرد . فقط در داستان های علمی – تخیلی استفاده شده ، ولی اکنون گروهی از دانشمندان انگلیسی موفق شده اند اولین گام را بسوی چیزی بردارند که می تواند پلکانی پیشرفته بسوی کهکشان باشد.

یک گروه پژوهشی در دانشگاه کمبریج برای رسیدن به جایزه چهار میلیون دلاری پژوهشی ناسا ، محکم ترین ریسمان جهان را اختراع کرده است . رشته ای استوانه ای شکل از کربن انعطاف پذیری و وزن اندک را با استحکام و کشش بسیار زیاد ترکیب کرده و قابلیت کشیده شدن در فواصل طولانی را نیز دارد . دانشمندان علوم فضایی با استقبال از این ابتکار ، امیدوارند با استفاده از فناوری پیشرفته بتوان طنابی به طول صدها کیلومتر بین زمین و آسمان کشید و با کمک آن ، آسانسوری فضایی ساخت تا فضانوردان سوار بر آن به فضا بروند . آسانسور فضایی ، سفرهای فضایی بالقوه نامحدود و ارزانی را نوید می دهد و اگر چنین شود . هر سفری ممکن خواهد بود . از گردشگری فضایی گرفته تا سفرهای اکتشافی جاه طلبانه به مریخ !

از سوی دیگر ، ناسا برای هر با برخاستن شاتل ها از زمین حدود 450 میلیون دلار هزینه می کند که به آن ، باید آلودگی حاصل از مصرف 900 تن سوخت شاتل را نیز افزود . بنابراین سرمایه گذاری روز آسانسورهای فضایی کاملاً اقتصادی خواهد بود گروه تحقیقاتی دانشگاه کمبریج به سرپرستی « آلن ویندل » ، استاد علم مواد دانشگاه کمبریج ، هر روز یک گرم از این ماده جدید را تولید می کند که با فناوری بالای به کار رفته در ساخت آن ، برای ساخت نخی به طول 29 کیلومتر کافی است . دکتر ویندل می گوید : یک نفر از ناسا تلفنی از ما درخواست کرد که 230 هزار کیلومتر از این ماده را بسازیم ، ولی تفاوت زیادی بین تولید آزمایشگاهی و تولید در مقیاس صنعتی وجود دارد . طرفداران آسانسور فضایی می گویند این آسانسور خواهد توانست محموله خود را تا ارتفاع 35 هزار کیلومتری بالا ببرد و هزینه آن نیز تنها 940دلار به ازای هر کیلوگرم محموله خواهد بود ، درحالی که هزینه بار مشابه برای فضاپیماهای کنونی معادل 4500 دلار است . با این هزینه ، ساخت یک هتل در مدار زمین و سفر گردش گران به آن امکان پذیر خواهد شد . این هزینه اندک همچنین به معنی سفر بسیار ارزان تر به ماه و سیارات  دیگر خواهد بود . چرا که درصد بسیار بالایی از انرژی مصرفی فضاپیما برای خروج از جاذبه زمین مصرف می شود . امروز ، اغلب کارشناسان  باور دارند که می توان کابلی را به یک ایستگاه در ارتفاع35 هزار و 600 کیلومتری زمین متصل کرد . این ارتفاع همان مدار زمین ثابت است که فضاپیماها می توانند هر 23 ساعت و 56 دقیقه و 4 ثانیه ، یک بار به دور زمین بگردند و نسبت به زمین ثابت بمانند . کابل 64 هزار کیلومتر دیگر امتداد می یابد تا به وزنه تعادلی وصل شود  و پایداری کل سیستم برقرار بماند . یک بالابر به کابل وصل می شود و از آن برای بالا و پایین رفتن در جو کمک می گیرد ، مانند یک قطار در یک ریل آسمانی.

البته ایده آسانسورهای فضایی هنوز در محدوده داستان های علمی – تخیلی باقی مانده و کسی انتظار ندارد که دست کم تا یک دهه دیگر به واقعیت بپیوندد ولی مفهوم آن درحال گسترش است و روز به روز علاقه مندان بیشتری می یابد ، بطوری که سال گذشته کنسرسیوم آسانسور فضایی شکل گرفت . این کنسرسیوم یک گروه مستقل بوده که برای رشد و توسعه ایده آسانسورهای فضایی به وجود آمده است .

ناسا نیز در راستا برنامه مسابقات صد سالگی خود ، جایزه ای 5 میلیون دلاری را با اعتبار 5 ساله به نام مساقه 2010 برای کار روی آسانسور فضایی تعیین کرده است . تیم های شرکت کننده در این مسابقه باید بتوانند یک نمونه کوچک مقیاس از آسانسور خود را بسازند که بتواند فاصله ای بطول یک کیلومتر را عمودی و با حداقل سرعت متوسط 2متر بر ثانیه بپیماید . بهترین نتیجه ای که تاکنون بدست آمده ، رسیدن به ارتفاع 100 متری با سرعت 1.8 متر بر ثانیه بوده است . « بن شف»  مدیر عامل بنیاد «اسپیس وارد» که همکار ناسا در این پروژه است . می گوید : ما درباره چیزی صحبت می کنیم که به کلی با مفهوم سنتی و متعارف سفرهای فضایی متفاوت است .

دیگر درمورد 3 فضانورد در یک ماموریت فضایی صحبت نمی کنیم ، درباره صدها تن بار در هر روز صحبت می کنیم که به مدار زمین منتقل می شوند . من اغلب می گویم که ما نباید در این مورد با ناسا وارد معامله می شدیم ، باید با اداره راه و ترا بری ایالات متحده معامله می کردیم.

 





نوع مطلب : اختر فیزیک‌ و کیهان شناسی، عمومی، مقالات آموزشی، فناوری فضا، 
برچسب ها :

 
تاریخ: 1389/04/15 :: نویسنده : نسترن سهرابی






Powered by WebGozar

فاز كنونی ماه
لكه های خورشید
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :